Logo delftsepost.nl


terug in de tijd

TErug in de Tijd: 'De zaterdagavond was een feestavond'

De zaterdagavond zag er in de jeugd van amateurhistoricus Henk van der Beek heel anders uit. Geen tv, dus op naar de Brabantsche Turfmarkt voor vertier!

De zaterdagavond was vroeger wel heel anders dan nu, de winkels sloten laat, pas om tien uur. Ook de zaterdagmarkt duurde tot die tijd, er was weinig radio en uiteraard geen tv die de mensen thuis hield. Daarom gingen zij, na de avondboterham, nog wat boodschappen doen of gewoon wat winkelen. Mijn vroegste kennismaking met de stad op zaterdagavond dateert uit de tijd dat ik nog aan mijn vaders hand meeliep naar de winkel, waar hij zijn sigaren voor de zondag kocht. Dat winkeltje (op de Markt) is al heel lang verdwenen, maar in mijn herinnering zie ik zo voor me! Het is ook of ik de bitterzoete geur van de tabak ruik, die er altijd hing. Op de toonbank stond een koperen, steeds glimmend, gepoetste, aansteker, waaruit een smal, blauw gasvlammetje brandde. Daaraan zoog mijn vader het vuur in een van de pas gekochte sigaren. De andere nam hij mee in een wit papieren zakje, waarop blauwe letters ston den. Het kartonnen pijpje, dat er bij werd geleverd, stak dan al tussen mijn tanden, hoe graag zou ik ook eens aan dat vlammetje hebben gezogen!

Hotel Centraal

Ik moet een jaar of twaalf geweest zijn toen ik voor het eerst, alleen, van de zaterdagavond genoot. Toen ik de boodschap voor mijn Moeder had gedaan rende ik als een haas naar de Brabantsche Turfmarkt om daar, tussen de kramen een goede bestemming te zoeken voor de twee centen die in mijn broekzak brandden. Toen we wat ouder waren gingen we met z'n vieren, Andries, Wim, Harry en ik, de stad in. Wij gingen bij Hotel Centraal naar binnen, de ober kwam naar ons toe dat we niet mochten gaan zitten, omdat we niet gekleed waren. We hadden geen stropdas om. Wij naar mijn huis om vier dassen te vinden, dat lukte, wij terug naar het hotel en bestelden wat te drinken. Toen de ober kwam afrekenen keek hij raar op toen ik tegen hem zei: 'Wij mogen geen fooi geven, we zijn nog geen achttien jaar'! Dit was onze zaterdagavond. Mijn vrienden zijn helaas overleden.

Reageren

Reageren op deze rubriek? Stuur een email onder vermelding van 'Terug in de Tijd' naar

redactie.dp@persgroep.nl

Reageer als eerste