<p>To blubbel or not to blubbel...</p>

To blubbel or not to blubbel...

(Foto: Wim Houben)

Het verhaal van de oude wijze vis

Eens, lang geleden, in het rijk der vissen, kwam een geleerde met grote kennis van oude teksten, een oud document tegen waarin de wonderlijke eigenschappen stonden beschreven van een bijzondere substantie. Volgens dit document zou ‘water’ in staat moeten zijn om leven te geven. Verder zou het iedereen kunnen voeden, communicatie mogelijk maken én vissen zouden er gemakkelijk doorheen kunnen bewegen.

Door Hubertus Bahorie

“Dit is bijzonder”, dacht de bibliothecaris. “Dit zou ineens al onze problemen oplossen!” Hij ging naar de wekelijkse bijeenkomst van geleerde vissen en besprak de kwestie uitvoerig. Na discussie werd besloten om de zaak verder te onderzoeken. Er werden vissen geselecteerd die goed konden observeren en er werden kleine groepen in het leven geroepen om deze miraculeuze substantie te vinden.

Na vele maanden van intensief zoeken was er nog steeds geen positief nieuws. Sommigen hadden aanwijzingen gevonden van wat het zou kunnen zijn, maar men had niets concreets kunnen vinden.

Op een dag, echter, in een verre uithoek van het rijk, stuitte een van de groepen op een grot, met daarin een hele oude vis, liggend op zijn buik, verzonken in diepe meditatie. Het geluid dat de vissen maakten, verstoorde zijn meditatie en hij fronste zijn grote wenkbrauwen, opende een oog en keek naar hen. “Neemt u ons niet kwalijk”, zeiden zij. “Al enige tijd nu hebben wij gezocht naar een mysterieuze substantie die ‘water’ genoemd zou worden. Heeft u er misschien enige kennis van?”

“Bah”, gromde de oude vis en een lange reeks belletjes kwam uit zijn neus. “Natuurlijk weet ik wat water is, maar u doet er goed aan om uw zoektocht voort te zetten. Wanneer ik u erover zou vertellen, zou u mij niet geloven.” Hierop sloot hij zijn oog en probeerde zijn meditatie voort te zetten. De onderzoekers waren echter zo geprikkeld door het antwoord van de kluizenaar dat zij aanhielden. Uiteindelijk, toen de oude vis zich realiseerde dat hij zijn rust niet zou hervinden, zei hij: “Water is al wat je ziet om je heen. Jij bestaat uit water, jij ademt water, je beweegt door water, al het voedsel dat je tot je neemt groeit in water. Open je ogen en je zult niets dan water zien.” De groepsleden keken elkaar aan. De oude vis was duidelijk gestoord. Desalniettemin bedankten zij hem voor zijn uitleg. Enigszins teleurgesteld vervolgden zij hun zoektocht. 

Eén onderzoeker was echter geraakt door het gedrag van de vis. Hij keerde terug naar de grot en leerde van de kluizenaar al wat er over water te leren valt. 

Na vele jaren werd hij een wijze vis en overal vandaan kwamen vissen bijeen om hem te ontmoeten. De wekelijkse bijeenkomst van geleerde vissen, echter, vanwege gebrek aan concrete informatie over water, besloot dat het mogelijk een mythologische substantie is zonder werkelijk bestaan. Enig onderzoek bleef, maar door gebrek aan duidelijke resultaten werd de beurs uiteindelijk ingetrokken.

Uit: Frédéric Antonious, 101 Mystical Poems (proloog) 2013.

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Nieuwsoverzicht

Meer berichten