Een trouwerij in 1942. Taxichauffeurs vervoeren het bruidspaar per fiets, omdat de bezetter alle benzine in beslag heeft genomen.
Een trouwerij in 1942. Taxichauffeurs vervoeren het bruidspaar per fiets, omdat de bezetter alle benzine in beslag heeft genomen.
terug in de tijd

Terug in de tijd door Henk van der Beek: 'Er was iets gaande, maar niemand durfde te praten'

Amateurhistoricus Henk van der Beek herinnert zich het einde van de oorlog. Tijdens het werk in de Calvéfabriek kwam het goede nieuws: de Duitsers hebben zich overgegeven.

De mei maand blijft voor ons altijd een speciale maand die we (zo lang wij kunnen) door geven aan de jeugd. Op het moment dat de bezetters de stad binnen kwamen, beseften wij nog niet wat ons te wachten stond. Veel Rotterdammers waren de stad ontvlucht en werden in Delft opgevangen door familie en vrienden, sommigen hadden niets meer. De binnenstad lag in puin na het afschuwelijke bombardement. Na een paar dagen werd de draad weer opgepakt met het idee dat dit niet lang kon duren. Daar zijn we spoedig achter gekomen door de maatregelen wat we wel en vooral wat niet mochten doen. Er is nog heel veel over te schrijven.

Eindelijk was het zo ver! De landing van de geallieerden in Frankrijk (juni 1944) gaf ons hoop op een goede afloop van de oorlog die zo , die ontzettend veel levens heeft gekost. Dat het bijna nog een jaar zou duren hadden wij niet gedacht, met alle verschrikkingen die ons nog te wachten stonden. Mannen werden verplicht zich te melden om in Duitsland te gaan werken, anders werden zij opgepakt en op transport gezet. Ook in Delft werden razzia's gehouden, de mannen werden naar het station gebracht, waar Delftse artsen ze moesten keuren. Vooral dokter Jan Thomee heeft er vele naar huis gestuurd, maar hij moest wel voorzichtig zijn dat het niet mis kon gaan. Later kom ik op deze maanden nog terug.

Zaterdag 5 mei 1945

We gaan naar zaterdag 5 mei 1945, we gingen om zeven uur gewoon naar ons werk bij Calvé. We voelden eigenlijk al dagenlang wel dat er iets gaande was, maar niemand wilde er over praten. Het werk ging gewoon door, om half tien een bakkie koffie. Onze chef, Daan Verberg, moest even weg. Toen hij terug kwam vertelde hij dat Duitsland zich had overgegeven en we bevrijd waren. We hoefden niet meer te werken en gingen naar de kantine. We werden toegesproken door een directielid, de heer Roorda, dat we maandag weer aan het werk moesten.

Daar denk ik nu aan terug in de deze maand mei, waar alles weer in bloei staat, de dieren weer voor de dag komen en de mensen weer wat vrolijker kijken. Laten we er wat moois van maken!

Meer berichten