Logo delftsepost.nl


Foto: Frances van Heijst
Delftenaar van de week

Frances zat met een burnout thuis

Delftenaar Frances van Heijst had het hartstikke naar haar zin als woordvoerder bij Gemeente Delft, tot ze met een burn-out thuis kwam te zitten. Toen ze een beetje opkrabbelde, wist ze: ik wil iets anders gaan doen. Maar wat? "Ik zocht naar dat ene doel waar ik naar toe kon werken. Maar ik kon niet bedenken wat dat was."

Delft - Toen Frances 17 jaar geleden ging werken als secretaresse van wethouder Rik Grashof, had ze nog nooit een kantoor van binnen gezien. "Behalve het kantoor van de KVK. Ik stond daarvoor op de markt met kleding en textiel. Maar wilde een andere, stabielere baan zodat ik voor mijn zoontje kon zorgen. Ik kon als uitzendkracht aan de slag bij de gemeente: dat leek me wel wat." Ze bleef er plakken. Van secretaresse klom ze op tot woordvoerder. "Ik vond het heerlijk werk: het was heel uitdagend om besluiten te vertalen naar pers, publiek en politiek." Vooral de laatste jaren was dat niet altijd makkelijk. "De gemeente heeft enorm moeten bezuinigen en dat was voor niemand leuk. Neem bijvoorbeeld de sluiting van de buurthuizen. Toen was het best lastig om woordvoerder te zijn, geloof mij." Tegelijkertijd dacht Frances: wat wil ik nu écht met de rest van mijn werkende leven? "Ik had het best ver geschopt als woordvoerder. Maar wat wilde ik nu? Ik kon echt niet uitvinden wat nu die stip aan de horizon was waar ik naar toe wilde werken." Tot het leven zelf ervoor zorgde dat Frances op de rem moest trappen. Door alle drukte op het werk en persoonlijke issues was Frances begin september 2016 helemaal op. "Natuurlijk zat het er al eerder aan te komen. Maar opeens kon ik gewoon niet meer. Het moment waarop ik moest bellen met de boodschap dat ik ziek was, was echt heel erg moeilijk." Voor Frances braken tien maanden aan van slapen, rusten en huilen. "Dat was een rottijd." Maar gelukkig krabbelde ze na een tijdje weer op en diende het werk zich weer aan. "Ik had het gevoel dat ik op een kruispunt stond en nú kon kiezen wat ik wilde doen. Ik wilde niet terug naar de gemeente." Die keuze was niet makkelijk: "Nog steeds dacht ik na over dat ene doel. Maar ik wist écht niet wat ik wilde. Ik kon ook niet zomaar stoppen met werken: ik had een hypotheek en was gehecht aan mijn collega's en het college." Toen besloot Frances flink te gaan snoeien in haar financiën, zodat ze – als ze wilde – in elk geval minder kon werken. "Het is bizar hoeveel je kunt laten als je dat echt wil." Frances besloot te stoppen met haar werk bij de gemeente en aan de slag te gaan met dé vraag: wat ze wilde.

Frances nam ontslag en begon voor zichzelf! Meer lezen? Ga naar indebuurt.nl/delft.

3 reacties
Meer berichten