Logo delftsepost.nl


Eens per drie weken verschijnt  "Ouder worden in Delft". Wilt u iets vertellen, neem contact op met redactie.dp@persgroep.nl.
Eens per drie weken verschijnt "Ouder worden in Delft". Wilt u iets vertellen, neem contact op met redactie.dp@persgroep.nl. (Foto: Marie-Jet Eckebus)

103-jarige staat haar mannetje

Ouderenzorg is regelmatig onderwerp van gesprek. Veel traditionele bejaardentehuizen zijn wegbezuinigd, waardoor soms schrijnende gevallen ontstaan. Ouderen worden van tehuis naar tehuis verplaatst. Sommigen moeten noodgedwongen verhuizen naar een andere plaats dan waar ze geboren en getogen zijn. Ook eenzaamheid onder senioren is een probleem. Dit geldt niet voor de 103-jarige Delftse mevrouw Gaemers.

Delft - Mevrouw Gaemers woont sinds 35 jaar in een kleinschalig wooncomplex in de wijk Voorhof. Haar huiskamer ziet er pico bello uit. "In je eentje maak je niet veel vuil," zegt ze opgewekt. De kwieke dame ziet er minstens 10 jaar jonger uit, toch is de burgemeester al twee keer bij haar langs geweest om haar te feliciteren met haar 100-plus leeftijd. "Toen ik 103 werd, was de nieuwe burgemeester op vakantie," vertelt Gaemers. "Ik werd opgebeld dat de locoburgemeester langs zou komen, maar dat hoefde niet voor mij." Een kleine rekensom maakt duidelijk dat Gaemers in 1914 is geboren en dat zij zodoende de Eerste Wereldoorlog heeft meegemaakt, zij het niet bewust. De Tweede Wereldoorlog is echter niet aan haar voorbijgegaan. "Wij woonden aan de Kloosterkade: m'n man, een kindje van negen maanden en ik. In mei 1940 werd het huis plat gebombardeerd." Het hele gezin overleefde de bomaanslag, maar het moet diepe indruk gemaakt hebben. Haar zoon, inmiddels 78, leeft nog en Gaemers heeft 7 kleinkinderen en 5 achterkleinkinderen. Zelf komt ze uit een gezin van zeven. "Ik had fijne ouders. Het was altijd gezellig. We woonden toen op het Oostplantsoen." Zoals veel ouderen wil ze in haar huisje blijven wonen, tot haar dood. Alles doet ze nog zelfstandig. "Ik heb alleen de glazenwasser. Verder doe ik alles zelf. En elke dag maak ik een ommetje met de rollator." De rollator vindt Gaemers toch wel de uitvinding van de eeuw. Daarmee kan ze haar dagelijkse wandelingetje maken en gezellig een kopje koffie drinken bij een lunchroom. Pas geleden was Gaemers bijna het slachtoffer van een babbeltruc. Twee mannen kwamen aan de deur om de meter op te nemen. "Maar de meter was pas opgenomen. Dus ik zei: jullie komen er niet in." Ondanks dat vreemde bezoek voelt Gaemers zich niet onveilig. "Als er gebeld wordt, kijk ik altijd eerst uit het raam om te zien wie het is. 's Avonds doe ik niet open. Dan gaat de knip erop." Deze dame staat haar mannetje!

4 reacties
Meer berichten