De drie finalisten met hun oorkonde, Tessa staat links.
De drie finalisten met hun oorkonde, Tessa staat links. (Foto: Tessa Morena de Niet)
Sporter van de week

Topsporter wordt topondernemer

Door Annemarie de Vries

De pas 28-jarige Tessa Morena de Niet werd nipt tweede bij het awardgala voor de verkiezing van de etnische zakenvrouw van jaar. Het gala vond afgelopen zaterdag plaats in het WTC in Rotterdam.

Delft - De half Antilliaanse Tessa was eigenlijk niet bekend met deze verkiezing tot ze genomineerd werd door een bekende. Tessa heeft twee ondernemingen in Delft, het Bodytec center op de Papsouwselaan en sinds drie maanden haar personal trainingscentrum Number One, waar ze erg trots op is. Tessa: "Al zolang ik me kan herinneren was sport alles voor me: ik ben altijd met sport bezig geweest. Ik vind het belangrijk anderen enthousiast te maken en mijn passie over te dragen." Jarenlang werkte Tessa aan een carrière als topsporter in de atletiek. Ze deed de 100 en 200 meter sprint en de estafette, op de 100 meter is ze zelfs Nederlands kampioen geweest. "Ik heb voor het sprinten zelfs twee jaar op Curaçao gewoond. Ik trainde daar met de trainer die ook Churandy Martina heeft getraind. Ik deed alles voor mijn sport." Helaas gooide uiteindelijk een blessure roet in het eten. Maar wat ze in haar sport geleerd heeft, komt haar in haar ondernemerschap uitstekend van pas. Discipline, vastberadenheid, doorzettingsvermogen, passie zijn eigenschappen die je zowel voor topsport als voor ondernemerschap nodig hebt. Tessa: "In mijn sport moest ik regelmatig dingen laten. Als mijn vriendinnen gingen shoppen, moest ik huiswerk maken, want 's avonds moest ik trainen. En als er een feestje was moest ik vroeg naar bed, want ik had de volgende dag een wedstrijd. Ik vond dat nooit erg, mijn sport was mijn alles. Nu heb ik soms klanten die voor hun werk om half zeven willen afspreken en dan ga ik gewoon weer vroeg naar bed, net als vroeger."

Dat Tessa zover gekomen is met de verkiezing van etnische zakenvrouw van het jaar, beschouwt ze als een hele eer en een stuk erkenning. Ook denkt ze dat het belangrijk is dat er zo'n verkiezing is. "Ik denk wel na over wat mijn afkomst betekent," vertelt de dochter van een Nederlandse vader en Antilliaanse moeder: "Het gekke is, dat je aan mij helemaal niet ziet dat ik half Antilliaans ben. Ik heb dus nooit last van discriminatie gehad. Aan mijn moeder zie je het echt wel hoor en ik merk wel dat er anders naar gekeken wordt dan naar mij. Maar verder was het meestal gewoon leuk. Mijn moeder kan fantastisch koken en het was altijd gezellig druk in huis. Soms nam ik vriendinnetjes mee naar huis en die waren stomverbaasd: 'He, je moeder is bruin' zeiden ze dan. Ik ben nog steeds blij als ik bij mijn moeder kan eten. Liefst eet ik dan funchi, een typisch Antilliaans gerecht."

 

Meer berichten

Shopbox