Logo delftsepost.nl


Hans Verbeek is Delftenaar van de week. De meeste van zijn cursisten gaan na afloop toch terug naar schoenen, vertelt Hans: "De meesten zijn heel nieuwsgierig en vinden het heel leuk. Maar vaak zijn ze toch té gewend aan hun hardloopschoen."
Hans Verbeek is Delftenaar van de week. De meeste van zijn cursisten gaan na afloop toch terug naar schoenen, vertelt Hans: "De meesten zijn heel nieuwsgierig en vinden het heel leuk. Maar vaak zijn ze toch té gewend aan hun hardloopschoen."
Delftenaar van de week

Delftenaar Hans loopt op blote voeten

Zie je wel eens een man op blote voeten door de stad lopen of rennen? Dikke kans dat dat Delftenaar Hans Verbeek (57) is. Hij loopt al vijf jaar lang het allerliefst zonder schoenen: "Last van steentjes, afval of glas heb ik eigenlijk niet."

Delft - Hans is al 25 jaar een fanatiek hardloper, maar merkte een aantal jaar geleden dat hij wel veel blessures had: "Ik had zeker een paar keer per jaar ergens last van en vaak pijn in mijn kuiten. Artsen en fysiotherapeuten zeiden dat het aan mijn schoenen lag, of dat ik oud werd." Maar daar liet Hans het niet bij zitten: "Ik deed een workshop Chi-running, waarbij je je concentreert op kleine stapjes. Veel hardlopers hebben de neiging hun stappen veel te groot te maken." Nog geen half jaar later liep Hans bijna volledig op blote voeten én was hij compleet genezen van zijn blessures. "Ik loop nu twee keer per jaar een halve marathon en één keer een run van 35 kilometer. Daar moest ik vroeger niet aan denken."

Sindsdien laat hij zijn schoenen het liefst helemaal staan: "Alleen op mijn werk draag ik schoenen, omdat het moet van de baas. Of als het buiten onder de vijf graden is." De truc van dat rennen op blote voeten is dus het nemen van kleine stapjes: "Hardlopen op blote voeten is eigenlijk meer een soort dansen. Je loopt op je voorvoeten. In mijn cursussen zoek ik voor deelnemers altijd muziekjes op met 180 beats per minuut. Ze kunnen dan precies in de maat die 180 stappen zetten!" Hans geeft de cursussen niet zonder reden: "Je moet je voeten eerst goed trainen. Omdat mensen zo gewend zijn aan strakke, ondersteunende schoenen, zijn al onze spieren en botten in de voeten en enkels verslapt. Je moet echt wel een jaar lang oefenen, wil je permanent zonder schoenen kunnen." De voeten van Hans zien er dan ook anders uit dan de meeste: een stuk breder en (echt waar) gespierd. Het leven zonder schoeisel levert hem weinig problemen op. "Ik ben nog nooit ergens weggestuurd. Mensen kijken me wel raar aan, ja. Ik ben tijdens het hardlopen door Delft bijvoorbeeld al twee keer aangehouden door de politie. Of het wel goed met me ging. Dachten ze dat ik een 'verwarde oude man' was", glimlacht hij.

Zijn lievelingsplek in Delft is de campus van de TU. "Met blote voeten loop je het lekkerst op glad, nieuw asfalt. In de TU-wijk ligt dat. Ook de betonnen platen lopen prima én het is er verkeersluw", zegt Hans. In Delft lopen nog twee mensen rond die graag zonder lopen: "Ik weet er van eentje dat diegene dit jaar -net als ik- weer mee doet aan de Golden Tenloop. Er lopen ook barefoot runners uit andere steden mee. Vaak spreken we dan van te voren of erna ook even af voor een bakje koffie!" Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft.

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox