Logo delftsepost.nl


Westerpop was druk bezocht (Foto: Fred Nijs)
Westerpop was druk bezocht (Foto: Fred Nijs) (Foto: Fred Nijs)

Westerpop weer als vanouds

Door Eric Geevers

Verslag van een mooi weekend

De formule van Westerpop is iets tijdloos: een gratis popfestival van hoge kwaliteit waar jong en oud zich thuis voelt. Er is voor elke bezoeker wel een aansprekende band, het straattheater geeft het festival een meerwaarde, en de sfeer is uniek. 'Prettige Westerpop' zegt een vrijwilliger bij aankomst.

Delft - De vrijdagavond begint al goed. Op het hoofdpodium trapt het Delftse Mama Franko af, strak en soepel, met een prima gastrol voor rapper R-VII. Daarna verrast Eut: merkwaardige naam, bijzondere band, en de grillige maar toegankelijke muziek krijgt bijval. Waardering ook voor DOOL: zware, uitgesponnen nummers waar terecht de tijd voor wordt genomen. De Zuid-Europees gekruide feestmuziek van vrijdag-afsluiter Mamihlapinatapai slaat aan, in, èn over - al zal een naam als Eut of DOOL makkelijker blijven hangen. Het publiek verhuist tussendoor steeds trouw mee naar het tot PTB-stage omgedoopte kleine podium: daar strijden de finalisten om de Peter Tetteroo Bokaal. Het Nederlandstalige Kicke!, rockende Rise Of The Wood, veelzijdige Molehill Mountain: de jury heeft het lastig. De finaleplaatsen zijn terecht binnengesleept, en Rise Of The Wood is terecht winnaar. Zaterdag is ook de festivalmarkt open. Het prachtige weer is een prima omlijsting voor de soulfulle pop van Sue The Night en de poppy funk van Candy Dulfer. Het is mooi hoe het publiek zich beweegt: er komt bij iedere band een grote groep vooraan om te genieten; daarachter staat het vaste festivalpubliek dat eigenlijk alle bands wel kan waarderen. En overal rennende kinderen, natuurlijk. Jong en oud bewondert 'het Stenen Sprookje' dat over het terrein trekt: bijzonder straattheater zoals men van Westerpop verwacht.

Op het kleine podium, vandaag SEN-stage geheten, staan zeven bands uit heel Europa: Stage Europe Network biedt bands de kans zich te laten zien in verschillende landen. The Crooked uit omgeving Sneek vertegenwoordigt ons land, en doet dat met hun melodieuze punkrock zeer overtuigend. Afsluiter het trio Charlotte Buff uit Duitsland is gedurfd, want rustig en ingetogen. Het publiek luistert aandachtig, en ook dat zegt iets over de sfeer van Westerpop. Weinig rust intussen op het hoofdpodium. The Cadillac Three en Starsailor zijn misschien niet avontuurlijk maar absoluut gedegen, evenals 7 Miles To Pittsburgh (waarbij zanger Andrew Elt uitstijgt boven zijn oude band Sleeze Beez) – en bij iedere band staan er mensen vooraan die hartstochtelijk beweren dat dit tenminste echte muziek is. The Cool Quest overstijgt genres en krijgt het hele veld mee, Modestep is weinig subtiel maar doet dat eveneens. De 'nieuwe' locatie, vlak bij oefenruimte SPOD waar René Steijger ooit de eerste bands vandaan plukte (en nog steeds!), voelt nu al vertrouwd. De tweehonderd vrijwilligers hebben het weer voor elkaar. Enige domper is de ingetrokken vuurwerkvergunning, maar ach... de bands zorgden voor vuurwerk genoeg.

Meer berichten

Shopbox