Logo delftsepost.nl


Joys schrijft over haar hopelijk tijdelijke blindheid een webblog.
Joys schrijft over haar hopelijk tijdelijke blindheid een webblog. (Foto: Joys van den Ende)

Joys (17) blogt over haar blindheid

In de Buurt/Delft

Delftenaar van de week

Stel je voor: als doodnormale vijftienjarige verlies je ineens je zicht door een parasiet in je ogen. Dit overkwam de Delfgauwse Joys van den Ende (17). Nu schrijft ze er een weblog over: blindpaardenmeisje. "Ik merk dat er veel onwetendheid is over hoe blinden dingen doen, dus daar schrijf ik ook graag over."

Delft - Joys begon pas met bloggen toen ze haar zicht verloor: "Ik ben heel impulsief begonnen met schrijven. Ik krijg heel veel vragen over mijn ogen. Doordat ik updates op mijn blog zet, bespaar ik me dat ik tienduizend keer dezelfde vraag moet beantwoorden.

Een vraag die Joys in het begin vaak kreeg was hoe ze kon schrijven zonder te zien: "Ik gebruik een voice-over functie die alles op mijn tablet of laptop voorleest en ik kan blind typen. Dat kunnen de meeste Nederlanders tegenwoordig, maar ik kon dat niet voordat ik mijn zicht verloor. Daarom heb ik een speciale typecursus gevolgd."

Een belangrijk onderwerp in Joys' blogs zijn haar paarden. Ze heeft twee eigen paarden: de schimmel Happy heeft ze nu zes jaar en Baila tweeëneenhalf jaar. "Ik ben graag bij mijn paardjes, bij hen kan ik even weg uit de realiteit. Daar voel ik me een gewone zeventienjarige."

Bijna twee jaar geleden kreeg Joys de diagnose Acanthamoebe Keratitis te horen: "Dat is een eencellige parasiet die zich enorm snel vermenigvuldigt en het hoornvlies als het ware uitvreet. De parasiet is al lang weg, mijn slechte zicht is alleen het spoor dat het heeft nagelaten. Toen mijn ogen gingen helen, bleef er allemaal vocht tussen de laagjes van mijn ogen zitten."

De acanthamoebe die Joys' ogen aantastte zit trouwens gewoon in ons kraanwater: "Ik had contactlenzen. Als er water opkomt, dan kan de parasiet je oog al binnendringen als daar maar een hele kleine beschadiging op zit. Dat is mij nu overkomen en ik vind het belangrijk om anderen daarvoor te waarschuwen."

Na twee operaties is het zicht van Joys' rechteroog verbeterd naar zo'n tien procent. "Je moet je voorstellen dat je door heel mat glas kijkt. Ik kan kleuren zien en van dichtbij wat contouren. Dat is al een hele verbetering met hoe het was. Toch gaat het aanpassen van mijn dagelijks leven bijna vanzelf. In het begin liep in heel vaak tegen ding aan, maar dat gaat steeds een beetje beter. Alles went heel snel. Op bekend terrein kan ik prima zelf mijn weg vinden en daarbuiten krijg ik hulp van mijn ouders of van vriendinnen. "

Nog steeds hebben de artsen goeie hoop dat Joys' zicht ooit beter wordt, maar niemand weet wanneer. "Ik zeg nu dat ik tijdelijk blind ben zonder termijn. Dat is best wel eens lastig, maar ik leer er ook veel van. Misschien weet ik nu wel meer over mezelf en over van alles dan de gemiddelde zeventienjarige. Ik ben me in ieder geval nog nooit zo bewust geweest hoe bijzonder een oog is en wat het allemaal voor ons doet."

Dit artikel komt van Altijd in de Buurt/Delft. Meer lezen over Delft ga dan naar de site.

Meer berichten

Shopbox