Logo delftsepost.nl


Toon Paap  met één van zijn paarden in zijn stalhouderij aan de rand van de Delftse Hout.
Toon Paap met één van zijn paarden in zijn stalhouderij aan de rand van de Delftse Hout. (Foto: Indebuurt.nl/delft)

Toon rijdt met de paardentram door Delft

Door: Michiel de Haan

Delftenaar van de Week

De meeste Delftenaren zullen Toon Paap (66) wel eens gezien hebben. Met zijn baard met vlechten en z'n grote hoed is hij een opvallende verschijning. Bijna dagelijks rijdt hij met de paardentram door de Delftse straten. "Ik hoor links en rechts dat ik een van de bekendste Delftenaren ga worden. Ik word soms wel 1500 keer per dag gefotografeerd."

Delft - Sinds een jaar rijdt Toon met de paardentram door Delft. In zijn stalhouderij aan de rand van de Delftse Hout staan op dit moment zeven paarden en vier trams. Dat moeten er nog meer worden. "Ik wil uiteindelijk twaalf paarden hebben. Daarnaast wil ik op dit terrein een smederij bouwen en een leerschool om nieuwe menners op te leiden. Dan krijgt mijn bedrijf body. Als ik ooit ga hemelen, wil ik iets neergezet hebben waar m'n naam in voortgaat en waar m'n zoon mee kan doorgaan."

Toon runt de stalhouderij met zijn zoon Sylvester. Samen bouwden ze het bedrijf vanaf de grond op. "Als je een bedrijf overneemt koop je de knowhow erbij, maar wij moeten alles zelf uitvinden." Toch is het zeker niet Toon's eerste onderneming. Door de jaren heen had hij vele bedrijven, en bijna altijd had hij paarden.

Paarden

Wat maakt paarden in de ogen van Toon zulke bijzondere dieren? "De meeste mensen zijn alleen maar met zichzelf bezig. Een paard is wel afhankelijk van je, maar ze zijn ook ongelofelijk dankbaar. Een span paarden is samen honderd keer sterker dan ik, maar zeg ik zachtjes 'ho maar' dan stoppen ze zelfs als er een ambulance met gillende sirenes langskomt. Dat komt omdat ik rust overbreng. Je mag niet gestrest zijn met die paarden."

Toch maakt Toon zich soms zorgen als hij op de bok zit. "Ik kom fietsers tegen die met dopje in hun oren en hun telefoon in hun hand tegen het verkeer in fietsen. Mensen hebben totaal geen begrip hoe paarden kunnen reageren. Ik rij niet met een span witte muizen met een zeemleren tuigje. Het is allemaal power. Als de paarden ergens van schrikken, stoppen ze niet voordat ze in Zierikzee zijn. Er is nog nooit wat gebeurd, maar er zijn genoeg momenten dat het maar net goed ging."

Notabelen

Sinds Toon zijn stalhouderij opende, kreeg hij vooral positieve reacties. "Delftenaren zijn super lieve mensen die mijn werk waarderen. Behalve dan de notabelen op het gemeentehuis, daar heb ik een matig gevoel over. Neem nou mijn vaste opstapplek voor het stadhuis. Als er iets op de Markt is, moet ik daar weg. Er zouden mensen van de gemeente moeten zijn die zeggen: dat plekje is voor Toon onze Stalhouder. Hij presenteert Delft op zijn prachtige manier. Ik moet het gevoel hebben dat ik steun heb, die is er nu niet. Je moet heel zelfredzaam zijn, want als je het officieel gaat vragen dan loopt het gauw stroef."

Ook van de vele toeristen die Delft aandoen profiteert Toon maar mondjesmaat. "Toeristen die met de bus naar Delft komen zijn nog geen uur in de binnenstad. Ze stappen uit bij het Hampshire hotel en moeten daarna eerst 20 minuten de stad in lopen. Die hebben amper tijd voor koffie met een pannenkoek dus ze komen niet bij mij in de paardentram. Wel willen ze allemaal een foto van me maken, maar daar kan ik niet van leven. Ik vind complimenten heel leuk en strelend hoor, maar ik kan er niet m'n bakker van betalen."

Sponsor

Toon heeft naar eigen zeggen alles opgegeven om zijn stalhouderij te realiseren. "Ik werk honderd uur per week en ik slaap in de stal. Deze hele onderneming kost gewoon ontzettend veel. Eigenlijk heb ik een sponsor nodig. Ik wil bijvoorbeeld ook rondritten gaan houden voor gehandicapte kinderen en voor kinderen met taaislijmziekte. Dat soort dingen moeten gesponsord worden. Er lopen genoeg mensen rond met miljoenen, zo iemand kan mij helpen. Als je later ooit naar boven gaat, maakt het niet uit hoeveel knaken je hebt. Wat je voor je medemens gedaan hebt, dat telt."

Ondanks het harde werk, denkt Toon niet aan stoppen. Hij is tevreden met zijn leven en met de waardering die hij krijgt: "Mensen applaudisseren na een ritje in de paardentram of ze zingen met toe met 'Toontje bedankt'. Dat is toch meer waard dan geld. Ik heb de mooiste baan van Nederland, echt waar. Je gaat met levende beesten om en je kunt mensen blij maken. Dat is zo'n dankbaar beroep."

Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft. Meer inspirerende verhalen over Delft lezen? Ga dan naar de site.

Meer berichten

Shopbox