mezzotintgravure Franciscus de Weert door Pieter Jansz
mezzotintgravure Franciscus de Weert door Pieter Jansz (Foto: )

Schilderen in mezzotint Jeroen Stolk over kunst

Rond 1650 deed een nieuwe techniek haar intrede; de mezzotinttechniek. Een aantal kunstschilders in Delft legde zich tevens toe op het vervaardigen van mezzotintgravures.

Delft - Onder hen Edo Heyndricksz. Quiter, Jan Willemse van der Spriet en Johannes Verkolje. De mezzotint was medio zeventiende eeuw een nieuwe grafische techniek. Het werd ook wel zwarte kunst genoemd. Bij mezzotint wordt de koperplaat geruwd met een zogenoemd 'wiegijzer' of berceau. Dit is een instrument met een waaiervormige, gekartelde kop. Het laat rijen putjes en braam op de koperplaat achter. Op dit enigszins ruwe oppervlak hecht de inkt goed. De plaat wordt volledig met inkt bedekt, vandaar de benaming zwarte kunst. Vervolgens kan met gekleurd krijt de tekening op de plaat worden overgebracht. Sommige delen van de geruwde plaat worden met een schraapijzer, of polijststaal, glad gemaakt. Hierdoor pakt de inkt niet meer in dezelfde mate als elders waardoor op die plekken lichtere effecten ontstaan. Verschillende grijstonen (halftonen) kunnen worden gerealiseerd door de mate van polijsten. Hieraan wordt de benaming mezzotint (mezzo = half) aan ontleend. Door deze techniek worden vloeiende overgangen mogelijk gemaakt tussen de grijstonen.

Meer berichten