Naigel woont zelfstandig.
Naigel woont zelfstandig. (Foto: Indebuurt.nl./delft)
Delftenaar van de week

Blinde Naigel fietst, rent en tuiniert graag

Iris Olsthoorn

Delftenaar van de Week

Fietsen, hardlopen, aan auto's sleutelen en tuinieren; het zijn vrij normale hobby's voor de meeste mensen. Maar voor Delftenaar Naigel (53) niet. Hij werd in 2017 blind en moest zo'n beetje alles opnieuw leren. Inmiddels doet hij al het bovenstaande met veel plezier: "Ik zat even in een diepe dip. Maar van jezelf thuis opsluiten word je niet gelukkig!"

Delft - Het was even na Naigel's vijftigste toen hij merkte dat er iets mis was met zijn zicht. Hij begon vlekken en flitsen te zien. "Het bleek dat ik al een tijd last had van teveel druk op mijn oogtraanbuis, waarvoor mijn ogen uitdroogden. Thuis begon ik overal tegenaan te lopen, letterlijk. Na een tijdje kon ik geopereerd worden en kreeg ik een donorvlies. Maar de schade was toen al zo groot, dat de dokter zei 'We gaan voor het licht, niet voor het zicht'." Naigel ziet nog tien procent, maar ziet wel onderscheid in donker en licht.

Hoewel Naigel een positieve en vrolijke man is, was het blind worden niet makkelijk. "Ik ging door een diepe dip. Ik raakte al mijn zelfstandigheid kwijt. En het ergste was dat ik niet meer zomaar mijn kinderen op kon zoeken." Om opnieuw te leren leven, ging Naigel naar een revalidatiecentrum. "Ik moest niet alleen praktisch, maar ook mentaal met mijn beperking om leren gaan. Ik putte veel kracht uit muziek. Op mijn laatste avond daar heb ik mijn eigen versie gezongen van 'Ik leef m'n eigen leven' van André Hazes. Dat gaf zóveel mensen in het revalidatiecentrum kracht, dat bij mij de knop om ging. Ik kwam uit de depressie en dacht; ik ga er weer voor."

Eenmaal terug in Delft pakt Naigel het leven weer langzaam op. Hij woont zelfstandig, kookt zijn eigen maaltijden, heeft een vriendin, Ellen, en gaat zo nu en dan op pad. Hij haalt bijvoorbeeld veel energie uit het lopen van hardloopwedstrijden: "Afgelopen jaar heb ik de Royal Ten, de Golden Ten en nog veel meer wedstrijden gelopen." Dat doet hij met een buddy: iemand die mee rent en hem 'de weg wijst' door middel van een koord. "Ik train één keer in de week in Den Haag en een keer met AV'40. Het liefst zou ik nog vaker gaan", lacht hij.

Natuurlijk baalt hij soms: "Ik vind het best heftig om te zien dat ik thuis schoonmaakhulp nodig heb. Ik probeer zoveel mogelijk zelf te doen, maar niet alles lukt. En ik heb een tandem gekregen van OogCafé Delft, maar ik kan niet zomaar alleen gaan fietsen. Ik zoek daarom nog een fietsmaatje!"

Om te laten zien hoe het ook kan, en wát een blinde allemaal kan, houdt Ellen een instagramaccount bij en maakt Naigel's zoontje van twaalf YouTube-filmpjes. "Hij houdt binnenkort zelfs een spreekbeurt over me. Ik ben zó trots." Naigel wil anderen meegeven dat het leven niet voorbij is als je beperkt raakt. "Thuis zitten, daar schiet je niets mee op. Heb je een beperking en denk je dat je niet meer wil: ga eropuit, zoek mensen op, vraag hulp. Daar krijg je energie van."

Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft.

Meer berichten