Foto:

Ons lieve stadje

De zomercolumn van Dick Stammes

Graag bespreek ik vandaag met u een groot probleem dat we samen kunnen oplossen. Mijn vraag is: Voelt u zich verbonden met uzelf, uw medemens en uw omgeving? Of voelt u zich afgescheiden?

Ik vraag u dit, omdat ons individualisme teveel is doorgeschoten naar een gebrek aan verbondenheid met onze medemens, onze omgeving en de wereld. Herkent u dit? Bij uzelf of bij anderen?

"Beste Delftenaren, word wakker!"

Hierdoor zijn nu twee dingen ontstaan:
1. Angst en 2. Gemis.

Dit gemis, deze leegte, probeert het individu op te vullen met begeerte. In onze begeerte zien we de ander en onze omgeving als een gebruiksmiddel voor onze eigen bevrediging.

De gevolgen zijn: stress, eenzaamheid, conflicten, boosheid, burn-out, uitbuiting, seksueel misbruik. En op wereldniveau: vervuiling, corruptie, overbevolking, klimaatcrisis, oorlogen, kloof arm – rijk.

Edoch … we hebben een optie: leven in verbinding met onszelf, onze medemens en onze omgeving.

Als we weigeren onze levens open en oprecht te delen met anderen (contact, aandacht, liefde, geld, voedsel, interesses, kennis, humor, plezier, problemen, angsten, verdriet, eenzaamheid, aanrakingen) dan blijven we onze begeerten bang botvieren met kunstmatige opvullingen als nóg meer consumptie, nóg hogere omzetten van bedrijven, permanente economische groei en een leven van druk, druk, druk.

Door voortdurend druk te zijn ontkennen we onze eenzaamheid en innerlijke leegte. Door druk te doen zoeken we erkenning van anderen die ons de waardering moeten geven die we zelf missen.

Mocht u opmerken: 'Gôh, wat wordt het toch druk in Delft', weet dan dat deze toenemende drukte het gevolg is van een beleid van doodsangst en leegte. En in deze drukte, in nóg meer horecazaken, in dit zwelgende consumptietoerisme zit zó veel armoede.

Beste Delftenaren: word wakker! Het is tijd om simpelweg gelukkig te zijn. Lekker te werken. En goed te zorgen voor elkaar en ons lieve stadje.

Correctie:

In mijn vorige column 'Verwende nesten' werd de laatste zin niet afgedrukt. Die luidt:

'Een verrot, verwend kind bestaat niet; alleen bij gratie van een ouder die zelf het rechte spoor bijster is.'

Meer berichten