Logo delftsepost.nl


Out of the Box

Column Marcel de Jong: Niets om aan te trekken

Ik heb niets om aan te trekken, zei de vrouw bij een etalage aan de Brabantse Turfmarkt verwijtend tegen haar man. Dat vond ik een vreemde opmerking. Ze stond namelijk allerminst poedelnaakt naast me – iets wat ik overigens niet bijzonder betreurde, gezien haar meer dan gemiddeld corpulente figuur en pokdalige gezicht. Haar man slaakte een zucht en mompelde dat ze thuis drie kasten vol kleding had en hij wist niet hoeveel schoenen. Even dacht ik dat hij het had over mijn vrouw, maar die was thuisgebleven, bovendien heeft zij volgens haar zeggen niet eens kleding, geen rokken dus, net zomin als jurken, en broeken en jassen. Schoenen ontbreken trouwens ook in haar leven. Ooit opende ze met een woeste zwaai de deur van haar kledingkast. Zag ik het goed? Niets om aan te trekken! Maar u weet: ik ben man en daardoor behept met een niet al te goed waarnemingsvermogen. Dus dat ik allemaal jurken, rokken, T-shirts en truien zag, was louter gezichtsbegoocheling. De vrouw bij de etalage van de schoenenwinkel hield vol dat ze niet eens laarzen had. Jawel, zei de man op zeurderige toon, blauwe laarzen had ze, en zwarte, en groene, rode, bruine, paarse. Ik bewonderde zijn moed. Van zijn vasthoudendheid kon ik nog eens wat leren. Maar het gezicht van de vrouw kleurde rood van woede. Hij snapte er niets van, beet ze hem toe. Ze had geen grijze laarzen – die had ze nodig voor haar rok die ze vorige week had gekocht. Ik onderdrukte de neiging om te zeggen dat haar bewering dat ze geen kleding had dus aantoonbaar onjuist was. De man haalde zijn schouders op en deed er verder het zwijgen toe. Met al de tatoeages in zijn nek was hij dus niet heel veel sterker dan ik. Mijn vrouw heeft wel grijze laarzen, dacht ik. En paarse, en blauwe, en groene, en bruine. Bovendien hebben we wijn om de ontbrekende kleren weg te drinken. Ik moest denken aan Immelda Marcos, de vrouw van de voormalig dictator van de Filipijnen. Zij had ooit tweeduizend paar schoenen. Als nieuwsgierige jongeman rekende ik ooit uit dat ze dus minimaal vijf jaar iedere dag een ander paar schoenen aan kon trekken – u leest dat ik me toen al bezighield met de belangrijke zaken des levens. Maar waarschijnlijk beet zij haar man ook regelmatig toe dat ze niets had om aan te trekken. Vrouwen hebben best een zwaar leven, eigenlijk.

reageer als eerste
Meer berichten