Rob van Haasteren (links) met de nieuwe voorzitter Jacob Nienhuis (docent Stanislascollege) (foto: Bert van den Berg).
Rob van Haasteren (links) met de nieuwe voorzitter Jacob Nienhuis (docent Stanislascollege) (foto: Bert van den Berg). (Foto: Bert van den Berg)
Sporter van de week

Rob neemt afscheid als voorzitter KVLO

Door: Annemarie de Vries

Sporter van de Week

Vorige week donderdag nam Rob van Haasteren na ruim 40 jaar afscheid als voorzitter van de Koninklijke Vereniging voor Lichamelijke Opvoeding (KVLO), afdeling Delft. Inmiddels is hij al enige jaren gepensioneerd gymleraar, vele Delftenaren kennen hem misschien nog wel van de Delftse Montessorischool.

Delft - Hoewel van Haasteren er zelf bescheiden onder blijft, laat medebestuurslid Bert van den Berg (ook al eens sporter van de week geweest) weten: "Zijn vele contacten met de landelijke overkoepelende organisatie, maar vooral met de plaatselijke beleidsmakers op onderwijsgebied, met name de politieke partijen, de medewerkers van de gemeente Delft en de onderwijs- en sportwethouders hebben er mede toe bijgedragen dat in Delft nog steeds op álle basisscholen hoogopgeleide vakleraren werkzaam zijn die de lessen bewegingsonderwijs ('gym') verzorgen. Mijns inziens een kwaliteitsimpuls die we nog steeds hard nodig hebben. Rob heeft vele jaren in (o.a.) het Delftse onderwijs gewerkt".

"Toen ik afstudeerde van de academie voor lichamelijke opvoeding in 1970, ben ik lid geworden van de KVLO. Mijn oude gymleraar was daar voorzitter en die vroeg mij," vertelt van Haasteren: "na een paar jaar nam ik het stokje over. Delft was vooruitstrevend in die tijd, al heel snel had elke school een eigen vakleerkracht voor gym, dat was niet vanzelfsprekend. Bij vergaderingen van de KVLO ontmoet je collega's, vooral als je gym op de basisschool geeft is dat fijn, want daar ben je enige. De KVLO verzorgt ook nascholing en het is tegelijkertijd ook een vakbond." Vaak is de gymles de eerste kennismaking voor kinderen met systematisch bewegen. Daarnaast maken ze kennis met sport. "Daarom is het belangrijk, dat kinderen in een veilige setting hun mogelijkheden en onmogelijkheden leren kennen. Liefst zo vroeg mogelijk en op een goede manier. Het is belangrijk dat niks moet. Dwingen vind ik zo absurd. Het is mooi om de stralende koppies te zien als iets lukt, daarom heb ik het zo lang gedaan. Ze hoeven echt niet allemaal profvoetballer te worden. Gelukkig ken ik veel geweldige gymleraren die er precies zo over denken."

Van Haasteren heeft twee kleinkinderen van twee en vier jaar. De oudste gaat voor het eerst naar school op de dag van zijn afscheid. "Dat is wel bijzonder," vertelt hij: "ze gaat naar de Montessorischool waar ik zelf les heb gegeven, waar mijn kinderen hebben gezeten en waar we de vergaderingen van het bestuur van de KVLO hadden. Ze komen maar niet van me af." Nu gaat van Haasteren dus echt van zijn pensionering en vooral van zijn kleinkinderen genieten, al bekent hij wel misschien een beetje last van beroepsdeformatie te hebben: "We hebben een vast oppasdag en dat is geweldig. Het is prachtig om te zien hoe ze zich ontwikkelen, maar je kijkt toch naar hoe ze spelen en hoe ze zich motorisch ontwikkelen. Dat is heel Montessoriaans: altijd observeren."

Meer berichten