Schrijver en journalist Marcel de Jong in de kerk waar zijn roman zich afspeelt: 'Een bizar verhaal dat echt gebeurd is.' Foto: René van Walhout
Schrijver en journalist Marcel de Jong in de kerk waar zijn roman zich afspeelt: 'Een bizar verhaal dat echt gebeurd is.' Foto: René van Walhout (Foto: )

Brief aan Waada

Bespiegelingen door Marcel de Jong

Beste Waada, dit jaar herdenken we in Nederland het einde van de Tweede Wereldoorlog, precies 75 jaar geleden. Overal vinden herdenkingen plaats. Met activiteiten staan we stil bij het leed dat mensen in die oorlog is aangedaan. Bovenal koesteren we de luxe van 75 jaar vrijheid. Nooit meer oorlog. Nooit meer massavernietigingen. Nooit meer kapotte steden en doodgeschoten kinderen. Bij alle monumenten liggen bloemen, soms brieven en zelfs foto's. Dan krijgt de dood een gezicht.

De oorlog heb ik nooit meegemaakt. Ik werd pas in de jaren zestig van de vorige eeuw geboren, twintig jaar na de oorlog. Mijn leven is er een van vrijheid, keuzes kunnen maken en het ontbreken van geweld. Vrijheid en vrede zijn voor mij bijna vanzelfsprekend. Gelukkig zijn er anderen die mij scherp houden. Die vertellen wat hun ouders is overkomen. Dat hun volledige familie is weggevoerd naar een concentratiekamp. Dat ze erbij waren toen hun echtgenoot werd gefusilleerd. Die verhalen blijven nodig om te beseffen dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.

Waada, jij weet dat als geen ander. Dit weekend zag ik jouw film Sama – jouw in beelden uitgedrukte brief aan je dochter. Ik zag de dode kinderen, levenloze lichamen van baby's, ouders wanhopig zoeken naar hun verdwenen dochters. Ik zag de vernietiging van jouw stad Aleppo, de bombardementen van de Syrische dictator op ziekenhuizen. Maar bovenal zag ik jouw worsteling tussen hoop, angst en pijn. Wat was ik onder de indruk. Ik schaamde me bijna dat mijn leven altijd omlijst is geweest door vrijheid en vrede.

Waada, wij vieren hier 75 jaar vrede. Maar ondertussen laten we jouw volk in de steek. We verheffen onze stem niet, we noemen de vluchtelingen uit jouw land profiteurs, politieke partijen willen de relatie met de leider van Syrië herstellen – de man die zoveel kinderbloed aan zijn handen heeft.

Waada, ik zal iedereen zeggen dat ze naar jouw film Sama moeten kijken. Misschien kan dat een omslag in ons denken in gang zetten. Het herdenken van de vrijheid voelt wrang als we ons afwenden van mensen die alleen maar leven in oorlog.

Meer berichten