Dokter Bob Griffioen bleef tot op zeer hoge leeftijd gefascineerd door de medische wetenschap.
Dokter Bob Griffioen bleef tot op zeer hoge leeftijd gefascineerd door de medische wetenschap. (Foto: Fred Leeflang)
terug in de tijd

Dokter Griffioen, een 'mooie' bekende Delftenaar is niet meer

Terug in de tijd met henk van der beek

Ik las deze week dat dokter Griffioen is overleden. Voor veel Delftenaren was hij een goede bekende. Ook voor mijn vriend Karl Flieger, die mij eens een bijzonder verhaaltje over hem vertelde. Ik heb hem even gebeld voor een kort interview.

delft - Ik vroeg Karl waar hij dokter Griffioen van kende. ,,Ik ken hem al mijn hele leven. Niet zo heel goed, maar wel heel lang, dus. Dat zit zo. Mijn ouders gingen in 1957 in de Van Lodensteynstraat wonen. Dat waren toen allemaal nieuwe huizen, met in de straat een melkboer, een groenteboer, een slager en een manifacturenwinkeltje. Met al die jonge gezinnen moest er natuurlijk ook een huisarts komen en dat was dokter Bob Griffioen. En nou komt het bijzondere. In 1958 hielp hij mijn broer op de wereld en in 1962 mijzelf. Hij was dus letterlijk een van de eerste mensen die ik in mijn leven zag.”

Museum

Heb je hem daarna nog vaak gezien, vroeg ik Karl. ,,Heel lang niet, maar ik geloof dat ik een jaar of tien geleden eens een interview met hem heb gemaakt in de Delftse Post. Hij was toen allang gepensioneerd, had een belangrijke rol gespeeld in het Reinier de Graaf ziekenhuis en had zijn Medisch Farmaceutisch Museum De Griffioen opgezet aan de Koornmarkt 66. Hij stalde daar zijn gigantische verzameling medische attributen uit, vaak uit lang vervlogen tijden; bijna een soort ‘griezelmuseum’, ongelooflijk interessant.”Ik heb dokter Griffioen zelf niet gekend, dus vroeg ik Karl wat voor man het was. ,,Een ontzettend aardige man. Ik vergeet nooit dat ik eens namens Delft op Zondag de winnaars mocht aankondigen van de Le Comte prijs voor architectuur. Dokter Griffioen zat in de zaal en ik zei zoiets als: ‘Nu we het toch over oude gebouwen hebben, ik ben er zelf inmiddels eentje en er is hier iemand die dat kan bevestigen. Daar zit hij, dokter Griffioen, de man die mij op de wereld heeft gezet’. Komt hij na afloop naar me toe en zegt: ‘Dat u dat nog weet.’ Ik zeg: ‘Tsja, ik was er zelf bij.’ Hij was net zo’n mooie man als zijn opvolger Martin Obels. Ook al overleden, helaas. Het zijn mensen met wie je toch een speciale band opbouwt. Dat ze er allebei niet meer zijn doet dus best zeer…”

Meer berichten