Fokke in zijn keuken (foto: Doris van Iperen)
Fokke in zijn keuken (foto: Doris van Iperen) (Foto: Doris van Iperen)
Delftenaar van de week

Fokke is al 39 jaar kok bij de Delftse Studenten Bond

Indebuurt.nl/delft

'Ze hebben nog altijd het liefst patat met appelmoes'

Rosa Smit

Als je op een warme dag langs de Oude Delft fietst, zie je geregeld de vrolijk en relaxed ogende kok Fokke Keuning tijdens een van zijn pauzes. Volgend jaar is zijn veertigste jaar als keukenkoning bij de DSB. Ondanks de grote groepen mensen waarvoor hij kookt, heeft hij nooit last van stress. ”Koken is mijn leven.”

Delft - Fokke zou zijn werkplek het best omschrijven als ‘een kleuterschool waar ook veel drank wordt geschonken.’ Maar begrijp hem niet verkeerd, hij heeft het heel erg naar zijn zin bij de DSB. ”Vroeger heb ik vaak meegefeest na een avondje koken. Toen ik hier begon had ik dezelfde leeftijd als de rest van de studenten. Nu zijn zij nog even oud, alleen ben ik 39 jaar verder.” Hoewel Fokke nu in Den Haag woont en dus niet meer de studentenleeftijd heeft, is hij door zijn werk een belangrijk onderdeel van het Delftse studentenleven geworden.

Al van jongs af aan wilde Fokke kok worden, maar zijn vader vond koken voor meisjes en stuurde hem naar de technische school. Daar werd hij na 4 maanden afgeschopt omdat hij er niets deed en ging toen toch voor een koksbestaan in de leer. ‘’Vervolgens was het mijn vader die me aan mijn eerste baantje hielp, bij een chique restaurant in Wassenaar. Nogal wat anders dan nu!’’ Via een oud DSB lid, die hij daarna in zijn diensttijd leerde kennen, hoorde hij dat ze hier een kok zochten. ‘’Hij pleegde wat telefoontjes voor me en niet veel later kon ik beginnen.’’

Ondanks het leeftijdsverschil van nu kan hij het erg goed vinden met alle studenten voor wie hij kookt. ”Als de bar open gaat drink ik een biertje met de studenten. Daar hoef ik niet eens om te vragen, dat staat altijd gewoon voor me klaar. Iedereen kent me inmiddels goed en als de keuken open is voor het eten, nemen ze een biertje voor me mee. Als ik alles moet opdrinken wat ze me geven ga ik elke dag lam naar huis!”

De omgang met jonge mensen is juist wat z’n werk zo leuk maakt, vindt Fokke. Hij verwondert zich ook over ze. ”Ik zie als ik werk elke dag een paar eerstejaars studenten die corveedienst hebben. Soms zitten daar mensen bij die nog nooit een afwasborstel hebben gezien! Heeft iedereen dan tegenwoordig een afwasmachine?” Ook de themafeesten hebben een hele andere voorbereiding dan de kok zich van de feesten uit zijn tijd kan herinneren. ”Dan komen het papier-maché en de figuurzaag tevoorschijn en kan het freubeluurtje weer beginnen. Ik sta er elke keer weer van te kijken dat er zoveel tijd en geld wordt gestopt in zoiets infantiels”, lacht hij.

Het type student is naar Fokkes mening door de jaren flink veranderd. Hij denkt dat hij wel snapt waarom: ”Vroeger had je geen bindend studieadvies en kon je onbeperkt studeren. 16e-jaars studenten waren geen uitzondering. Nu moeten ze natuurlijk binnen een bepaalde tijd afstuderen. En dan blijven het steeds opnieuw jonkies waar ik me weer over kan verbazen. Maar altijd op een leuke manier!”

Het leukste aan zijn werk vindt Fokke dat hij vrij is om te serveren wat hij leuk vindt (binnen het budget natuurlijk) Gemiddeld kookt hij 80 maaltijden per dag, maar soms zijn het er wel 180. Of hij daar ooit stress van heeft? ”Nee, stress is slecht voor je hart en daar heb je er maar één van. Tot nu toe is het nooit echt misgegaan.” De kok blijkt over een belangrijke eigenschap te bezitten voor in de keuken: rust.

Ook over de afwisseling die hij na al die jaren in de menu’s moet weten te houden, maakt Fokke zich niet zoveel zorgen. ”In de loop van tijd heb ik natuurlijk een oeuvre opgebouwd en ik weet wat het beste verkoopt. Ik vraag regelmatig aan gasten wat ze graag op het menu zouden zien. En dan komt die kleuterschool weer kijken, want ze hebben nog altijd het liefst kip, patat en appelmoes.” Natuurlijk heeft ook Fokke daarnaast nog zijn eigen specialiteit: ”Ik kan wel zeggen dat mijn zalmcourgette lasagna en het Limburgs zuurvlees met frieten beroemd zijn in Delft!”

Het liefst zou Fokke nog vele jaren bij de DSB blijven doorkoken, ook na zijn pensioen. ”Koken is echt mijn leven. Ik volg in deze onwerkelijke tijden elke dag het nieuws over wanneer ik weer kan beginnen. Het raarste vind ik dat ik nu opeens voor mezelf moet koken, dat had ik al ruim 10 jaar niet meer gedaan. Je zou het misschien niet denken, maar voor één persoon koken vind ik maar ingewikkeld. Ik heb juist een hele grote groep nodig!”

Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft. Meer inspirerende verhalen over Delft lezen? Ga dan naar de site.

Meer berichten