Willem op één van 'zijn' bankjes.
Willem op één van 'zijn' bankjes. (Foto: )
Delftenaar van de week

Willem maakt een corona-dagboek voor Delft

Delftenaar van de Week

Door: Rosa Smit

Delft is binnenkort een ‘gezamenlijk dagboek’ rijker en Willem van Spanje heeft de eer om de dromen en geheimen van de inwoners erin te mogen opschrijven. Hij noemt zichzelf geen schrijver en een dagboek bijhouden was ook nooit zijn ambitie, maar in tijden van corona kent het leven wel meer rare wendingen. ”Het is me een beetje overkomen.”

Delft - Toen de zon eind maart begon te lonken, keek Willem naar buiten vanuit zijn mooie maar schaduwrijke huis op de Markt. Zonder balkonnetje of tuin werd het thuiszitten in dat mooie weer best moeilijk. ”Als ik nu heel even op het midden van het bankje ga zitten, dat moet toch goed gaan?”, dacht hij bij zichzelf. Hij zat nog geen vijf minuten, of de een na de ander kwam langs voor een praatje. ‘Heel even’ werd urenlang, dag na dag en week na week. Tientallen voorbijgangers wisselden elkaar af zonder het te hebben afgesproken en brachten de meest uiteenlopende verhalen bij Willem. Over hun zorgen, hun geluk en hun gedachtes over de staat van de wereld. Na de eerste drie dagen realiseerde hij zich dat hij iets bijzonders in handen had. En hij begon met een gedetailleerd verslag over de gesprekken. In de dagen die volgden werd hij steeds gepassioneerder en behendiger met zijn bezoekjes aan de Cameretten, zijn ‘achtertuin’. ”Ik ging elke ochtend vroeg weg en bereidde al mijn spullen voor in een grote tas, zodat ik niet meer tussendoor naar huis hoefde en ‘mijn’ bankje kwijt zou raken. Ik voelde me soms een beetje als zo’n toerist in een badplaats, die z’n handdoekje neerlegt. Maar ik kreeg echt een doel voor ogen, begon die plek en het dagelijks verslag belangrijk te vinden.” Op een handdoek na heeft hij alles bij zich: 2 krentenbollen, een zonnebril, opnameapparatuur, een asbak voor zijn peuken, koffie en een stiekeme zakflacon met whisky. ”Want ik zit hier ook nog na vijven.” Het dagboek zal –onvermijdelijk- gaan over de wereld onder het regime van corona. ”Alle beroepen en leeftijdscategorieën komen voorbij en iedereen heeft zijn verhaal. Mensen die ontslagen zijn, die nieuwe kansen zien, bezorgde ondernemers, mensen die hun dagbesteding in de kroeg zijn verloren of die na jaren eindelijk rust in hun hoofd hebben. We filosoferen over Delft in en na deze tijden. Over geboortegolven en echtscheidingsgolven. Wat we hiervan gaan leren. Hoe Delft eruit gaat zien, bijvoorbeeld als veel winkels gaan verdwijnen. De horeca denkt na over hoe ze elkaar kunnen steunen. Mensen vertellen me dat ze heftiger dromen of proberen me te overtuigen van complottheorieën. Echt alles komt voorbij.” Intussen zijn er mensen die speciaal voor Willem langskomen. ”Ze nemen een ijsje of koffie voor me mee en we praten bij. Het voelt een beetje als een nieuwe kroeg. Alleen moet je afstand houden, mag je maar 10 minuten blijven en je kunt nergens zitten.” Willem wisselt gedurende de dag de drie bankjes af die op het pleintje bij de visbanken staan, afhankelijk van waar de zon staat. ”Het is mijn tweede huiskamer geworden en de Delftenaar mijn huisgenoot.” Ook als hij even alleen is, komt hij veel te weten. Bijvoorbeeld over het drankgebruik van de Delftenaar. ”Ik zit het grootste deel van de dag tegenover de Gall en Gall. Fascinerend om te zien hoeveel mensen daar komen en gaan. Sommige komen met een trolley vol drank naar buiten. Of ik zie eenzelfde persoon wel heel vaak op een dag naar binnen gaan. Niet dat ik er een oordeel over heb want ik doe graag met ze mee!”

Willem is zelf altijd ondernemer geweest. Hij reisde de wereld rond met zijn ideeën als ICT’er en was koploper in werken met een 3D-techniek. Daarmee werd hij ingezet door de politie bij bijvoorbeeld verkeersongelukken en crime scenes, maar heeft hij ook ooit onderzoek gedaan naar de moord op Willem van Oranje. Vóór de lockdown spendeerde hij bijna al zijn tijd in Filmhuis Lumen (waar hij ook in het bestuur zit) of op het terras. ”Maar dat laatste mis ik totaal niet. Ik heb nog nooit zoveel mensen zo oprecht gesproken. Ik realiseer me nu hoeveel gesprekken in de kroeg en op het terras voorheen nergens over gingen.” Willem denkt dat mensen zich nog jarenlang kunnen herkennen in verhalen van het dagboek. ”Ik denk dat het een mooie weerspiegeling is van Delft en vind het daarom erg leuk om er iets van te maken.” Inmiddels heeft hij zo’n 40 uur aan materiaal. Hij begon met schrijven, maar later is hij de gesprekken gaan opnemen. Dat gaat hij allemaal uitschrijven en waarschijnlijk maakt hij er een online dagboek van op een website. ”Welke vorm het precies gaat krijgen, moet ik nog uitzoeken. Ik heb het nu eerst nog te druk met materiaal verzamelen.” 

Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft. Meer inspirerende verhalen over Delft lezen? Ga dan naar de site. 

Meer berichten