Logo delftsepost.nl


Foto: Marcel de Jong

Buitenlandse schrijvers

  Column

Door Marcel de Jong

Nederlandse kranten houden vooral van buitenlandse schrijvers. De literatuurpagina's staan aldus wekelijks vol met recensies over boeken uit landen waarvan ik de naam niet eens kan uitspreken. Vooral nu het einde van het jaar aanstaande is. Buitenlandse schrijvers moeten we lezen, vooral uit landen die verschrikkelijk ver weg liggen. De stroom is er nog niet uitgevonden en het avondmaal bestaat uit hondenworst en doorgekookte varkenskop. Om er te komen moet je minstens tien uur vliegen, daarna zestien uur rijden met een trein die nog rijdt op stoom en vervolgens op een geit de bergen in. Ook afgelopen week las ik in mijn krant een en al superlatieven over romans uit Azerbeidjan, Dagastan en Oedmoertië . Een van die boeken zou mijn leven zelfs helemaal veranderen, vertelden de recensenten mij. Omdat ik de laatste tijd wat ontevreden ben met mijn levensstijl, besloot ik de roman eens aan te schaffen. Na 1879 bladzijden ellenlange zinnen zonder komma's te hebben doorgeworsteld, bekeek ik mezelf in de spiegel. Een ander mens bleek ik echter niet te zijn geworden. Nog steeds werd ik aangestaard door de norse kop die mij al 52 jaar vergezelt. Ook mijn omgeving vond mij niet wezenlijk veranderd. Ja, ik was wat dikker geworden, maar dat kwam door een overconsumptie aan alcoholische versnaperingen.

Als ik op de Nederlandse kranten af moet gaan, lijkt het alsof er in ons land geen boek meer wordt geschreven. Ik ken Nederlandse schrijvers wier boeken onbesproken door het leven gaan. Anoniem leven zij in armoede, zichzelf troostend met de fles. Sommige schrijfkunstenaars meten zich in wanhoop een berbernaam aan of presenteren zich als Syrische vluchteling die net heeft leren schrijven. Het eerste boek verkoopt dan geweldig. Helaas ervaren ze al snel dat de zieligheidsfactor snel is uitgewerkt.

Ik heb echter de oplossing gevonden. Als u in 2018 in de winkel een roman van de onvolprezen Acheïwitsch Asjabarvilleshim uit Kalmukkië ziet liggen, weet u dat het van mij is. Een prachtig pseudoniem, nietwaar? U zult in de kranten lezen dat het boek uw leven fundamenteel zal veranderen. Ik zal in de biografie op de achterkant uiteraard schrijven dat mijn voorouders gevlucht zijn voor het dictatoriale regime in Datostenië. Mijn boeken vliegen uit de winkel, ik weet het zeker.

reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox