Logo delftsepost.nl


Foto: Marcel de Jong

Racisme is niet alleen wit

  Column

Ik schijn een racist te zijn. Tenminste, dat werd mij laatst door een lezer medegedeeld. Mijn columns hebben soms waarlijk een discriminerende ondertoon. Hij zei daarbij ook iets over mijn blanke huidskleur. Tja, daar kan ik nu eenmaal weinig aan veranderen. Verder zal ik best wel eens zwart-wit denken, zoals iedereen. Maar welbewust discrimineren?

Door Marcel de Jong

Dat er racisme in de wereld is, erken ik. Het lijkt er echter steeds meer op dat alleen de blanke man daarop wordt aangesproken. Hij kijkt neer op mensen met een andere cultuur. Hij sluit ze uit. Hij weert ze uit zijn zetel van macht. De samenleving waarin hij bivakkeert is bovendien gebouwd op de slavernij en het racisme van zijn witte voorouders. En let eens op zijn taal. Hij praat over iemand zwart maken, zwart werk, een zwarte dag, een zwarte bladzijde. Racisme pur sang.

De discussie op deze manier voeren is zinloos. Ik haak in ieder geval af. Ik weiger mezelf voortdurend te moeten verdedigen. Racisme kan besproken worden als iedereen naar zichzelf en zijn eigen cultuur kijkt. En dan blijkt inderdaad dat racisme helaas aan de orde van de dag is. Zo hoorde ik laatst een Marokkaanse vrouw een Surinaamse dame toesissen dat 'die vuile Hindoestanen neerkijken op Berbers, ze zag het wel!' En luister eens hoe Turken en Marokkanen over elkaar praten. Naar de vooroordelen die Antillianen en Surinamers over elkaar hebben. Naar het onbegrip tussen Hindoestanen en Creolen. Naar het dedain waarmee Arabieren naar Berbers kijken. Naar de afkeer van Marokkanen voor Afrikanen. Hoor de agressie waarop mensen als Sylvana Simons blanken bejegenen. Luister hoe jongeren met een migrantenachtergrond blanken op hun plek zetten. Ik schijn een tatta te zijn (aardappel), een kafir (ketter), een bakra, macamba, kaaskop. Ach, u kent de woorden.

Het gesprek over racisme vraagt een gelijk speelveld. Racisme is overal, bij blank, zwart, hindoe, creool, latino. Want we zijn mensen. Zonder dat we het willen maken we onbewust onderscheid. Laten we daarover praten. Niet door de ander zwart te maken, of wit, of bruin, of geel, maar door te luisteren naar de ander en vragen te stellen. Misschien ontdekken we dan eindelijk de nuance van de grijstinten die er zijn. Racisme is niet wit. Die heeft alle kleuren van de regenboog

3 reacties
Meer berichten