Het pand aan de Nieuwe Langedijk in Delft waar de grootouders van Prins woonden bestaat nog steeds.
Het pand aan de Nieuwe Langedijk in Delft waar de grootouders van Prins woonden bestaat nog steeds. (Foto: Robbert Roos)

Yad Vashem uitgereikt in Delft

  Historie

Robbert Roos

Delft - De Yad Vashem, wat staat voor 'Rechtvaardigen onder de Volkeren, is een van de hoogste onderscheidingen die Israël kent en wordt daarom persoonlijk uitgereikt door de ambassadeur. De term komt uit het Joodse Boek der wijsheid; de Talmoed, en wordt gebruikt om niet-joden te karakteriseren die zich op een positieve manier hebben ingezet ten opzichte van Joden. Pim Prins zal de onderscheiding in het bijzijn van zo'n 30 neven, nichten en hun kinderen in ontvangst nemen. "Er komen zelfs familieleden over uit Australië die ik slechts een enkele keer heb gezien dus het zal zeker een bijzondere ontmoeting worden." De joodse familie Boas, waartoe het meisje Betty behoort, heeft in de jaren '40 een slagerij. Als zij onder moeten duiken kan dat bij slager Zinsmeester in Delft en wordt hun dochtertje Betty van net 2,5 jaar oud bij de familie Kwant ondergebracht en aan het gezin toegevoegd. "Mijn moeder woonde toen nog met een paar broers thuis. Betty werd vanaf dat moment vanzelfsprekend haar 'dochtertje'. Het was een rare tijd, iedereen was op zijn hoede en mensen accepteerden veel. " Hendrik en Maria Kwant begrepen goed dat je een kind van die leeftijd niet binnen kunt verstoppen. Betty ging dan ook gewoon met Maria naar buiten in de kinderwagen, zodat haar echte moeder haar op straat kon zien, en naar de kleuterschool. Een goede keuze, maar niet één zonder risico's. "Daarmee legden ze hun eigen leven en dat van hun kinderen in de waagschaal. Je loopt altijd het risico dat iemand kan gaan praten. Gelukkig gebeurde dat niet. Zelfs een gezin wat tegenover ons woonde en lid was van de NSB hielden hun mond, terwijl ze ongetwijfeld iets gemerkt moeten hebben. " De ouders van Betty werden in 1943 opgepakt en gedeporteerd naar Sobibór, een vernietigingskamp bij het gelijknamige dorpje in Oost-Polen waar ze vermoord werden. Betty bleef achter bij de familie Kwant. Zo heeft Betty vanaf het begin deel uitgemaakt van het gezin. "Na de oorlog zijn mijn ouders met spoed getrouwd om te voorkomen dat Betty naar een weeshuis moest. Toen er later meerdere kinderen geboren werden stond de naam van Betty altijd als eerste kind op het geboortekaartje genoemd, zo is Betty altijd mijn oudere zus geweest." Het pand aan de Nieuwe Langedijk is er nog steeds en bestaat nu uit een restaurant en woonvertrekken. Voor Pim Prins blijft het echter een bijzondere plek waar veel herinneringen liggen en die onlosmakelijk verbonden zijn met zijn familie. Betty is nooit getrouwd geweest en overleed op 75 jarige leeftijd, slechts vier dagen na haar pleegmoeder, met wie ze zo'n bijzondere band had. Toch leeft het verhaal van dit meisje voort in de harten van haar familie. "Met deze onderscheiding houden we die herinnering levend voor de volgende generaties."

Meer berichten