De vader van Henk van der Beek werkte 45 jaar bij de spoorwegen. Hij staat derde van rechts (vooraan) op de foto.
De vader van Henk van der Beek werkte 45 jaar bij de spoorwegen. Hij staat derde van rechts (vooraan) op de foto. (Foto: )
terug in de tijd

De goeie ouwe tijd. Hoe goed was die eigenlijk?

  Nieuwsflits

Terug in de Tijd met Henk van der Beek 

De tijd waarin onze groot en overgrootouders leefden. Was die tijd (tussen 1850 en 1900) wel zo goed? Het tegendeel is waar, economisch, sociaal, eigenlijk op ieder gebied, waren de jaren rond het midden van de 19e tot het begin van de 20e eeuw de slechtste in onze moderne geschiedenis

Ons land was tot het dieptepunt van het reeds veel eerder ingezette verval gezonken. Het platteland werd geconfronteerd met de moderne tijd, Amerika was door gebruik van stoomkracht en spoorwegen opengelegd en tegen deze explosie van de Nieuwe Wereld had de Nederlandse boer slechts een sikkel en zeis, een karnmolen en kaastobbe. De meeste kapitaalkrachtigen waagden hun spaarcentjes (nog) niet in industriële of andere zaken, zelfs niet in een spoorlijntje. Het was alsof ons land rond het midden van de 19e eeuw onder een donzen deken lag. Terwijl in het buitenland de stoommachine de revolutionaire omwenteling had ingezet, ging alles hier nog met het tempo van trekschuiten die van stad naar stad voeren. Terwijl in België een behoorlijk spoorwegnet was, tufte hier, met een snelheid van 25 km per uur, een trein van Amsterdam naar Haarlem. Overigens had ook dit, tussen 1837 en ’39 aangelegde 20 kilometer lange lijntje heel wat voeten in de aarde gehad. Er was een persoonlijk ingrijpen van de Koning voor nodig en buitenlands kapitaal, toen de Kamer het voorstel om een spoorbaan van Amsterdam naar Arnhem aan te leggen met 46 tegen 3 stemmen van de hand had gewezen. Twintig jaar later lag er in ons land 350 km rails, maar, hiervoor was heel wat afgepraat. De aanleg was opgehouden door eindeloze meningsverschillen over de vraag hoe de verhouding Staat en particuliere maatschappijen moest zijn, terwijl om ieder stukje grond ‘gevochten’ moest worden met boeren, die geen land kwijt wilden. Hoe achterlijk overigens ons beperkte verkeer per trein nog was, blijkt uit een brief van Alexander Dumas, die schreef; Ik geloof, dat de trein in Nederland, in plaats van door locomotieven getrokken, door conducteurs worden geduwd. Het puf-puf geluid dat ik hoorde, zal wel voortgebracht zijn door de baanwachters. Volgende week deel 2.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden