Foto: Delft Imagebank

Stadhuis op presenteerblaadje

  Nieuwsflits

Gastcolumn

Uitkijkend over de Markt valt mijn mond soms net zo ver open als die van de Gaper rechts boven mijn drogisterij. Vaak verwondering, soms bewondering, als ik niet ook gewoon de klanten moest helpen zou ik er uren naar kunnen kijken.

Vorige week, net terug van vakantie, viel het me direct op dat de bestrating voor het Stadhuis in volle glorie is hersteld, Het idee achter de plint met de gladde stenen is dat het stadhuis op een presenteerblaadje lijkt te staan. 16 jaar na de herinrichting van het plein was de hardstenen plint aan groot onderhoud toe. Zandsuppletie was niet meer toereikend om de door verzakking en zwaar verkeer beschadigde stenen toonbaar en veilig te houden. De gebroken grote stenen zijn vervangen en nu met siliconenkit gevoegd. Was dit nou slim dacht ik als burger die destijds in het inspraaktraject nog mijn stem mocht laten horen? In 2004 waren het vooral de bomen voor de Nieuwe Kerk waar de bewoners voor pleitten, maar die plint???

“Alles is in beweging”

“Alles is in beweging”: dat kan zeker gezegd worden van de Delftse bodem. Als er een vrachtwagen voorbijkomt beweegt het laatgotische pandje waar ik in woon statig mee. Als er tijdens een concert (nu even niet) in cadans wordt mee gesprongen vrees ik het ergste (mijn leeftijd?). Die zware, vuistdikke Belgisch blauwe hardstenen platen drijven als het ware op het zand en dat gaat kennelijk maar zolang goed. Verzakt en kapot vormen zij een nog groter gevaar dan anders. Gevaar? Jazeker! Een regenbuitje of dun laagje sneeuw heeft er al meermalen voor gezorgd dat argeloze fietsers bij een te scherp genomen bocht op de gladde ondergrond onderuit zijn gegaan.

Onlangs was er een lang item over Delft te zien bij het acht-uur-journaal. Ons prachtige stadhuis met de fris geschilderde rode luiken, de glimmend gladde plint, de grachten, de kerk en de burgemeester kwamen schitterend in beeld. Het onderwerp stond daarmee in schril contrast: de besmettingen lopen uit de hand, we moeten waakzaam zijn. Dubbel oplettend dus. De volgende ochtend kwam een grote vrachtwagen de horeca bevoorraden en parkeerde op de plint. Ik wilde naar buiten rennen om te roepen: niet daar!!! Gelukkig kwam er een klant, want zo assertief ben ik nou ook niet. Toen ik weer keek zag ik een meisje skeeleren, dat gaat daar geweldig. Als u in de buurt bent moet u ook eens goed kijken. De stenen zijn 350 miljoen jaar oud, de lichte vlekjes zijn de fossielen van koralen slakken en zeelelies.

Robert Vlugt, eigenaar drogisterij de Salamander

Gastcolumns
Vanaf deze week treft u op deze plek regelmatig een gastcolumn aan van een Delftenaar. Columnist Marcel de Jong blijft zijn columns schrijven alleen iets minder frequent. Deze week bijt Robert Vlugt van drogisterij de Salamander het spits af. Van wie zou u graag eens een column lezen? Laat het weten op onze facebookpagina.

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden