Foto:

Als de horeca sluit

  Nieuwsflits

Gastcolumn

Het is maandag avond 22.25 uur. Ik loop rustig naar huis en ben aan het nadenken over de aankomende maatregelen die de overheid gaat nemen. Het aantal besmettingen in ons land loopt flink op. Dat is zorgelijk en er moet wat gebeuren. De overheid zet in op keiharde maatregelen en ook wij als horeca zijn hier de dupe van. De uitgelekte informatie, voor de persconferentie van morgen, heeft aangegeven dat de horeca op woensdag voorlopig de laatste dag open mag zijn. Hierna moeten we wéér onze deuren sluiten.

Ondertussen fietst er een groepje van zo’n 10 jongeren voorbij. Met een krat bier achterop schreeuwt de ene jongen naar een andere, die vraagt waar ze heen gaan, dat ze een afterparty hebben in ‘die kelder’. Erg duidelijk dat deze jongen niet weet waar ‘die kelder’ is, heeft hij er zichtbaar zin in. Een gezellig feestje bij iemand thuis, dat wordt leuk!

Ik denk aan mijn horecazaak, waarvan ik om 22.00 uur alle gasten weg heb moeten sturen en de deuren heb moeten sluiten. Als ik op het terras had gezeten zou ik om dat tijdstip ook nog wel een drankje lusten. Ik kan het ze eigenlijk niet kwalijk nemen dat ze zichzelf verplaatsen naar iemand zijn huis. Toch is dit juist dé plek waar de besmettingen ontstaan en komt slechts 2,9% van de besmettingen uit de horeca.

Ik loop door en kom weer een groep dorstige gasten tegen die met elkaar discussiëren over waar ze heen gaan. “Zullen we nummer 62 doen of gaan we naar Victor?” Nog geen 30 meter verderop slepen vier gasten een paar kratten bier naar binnen en komen er nog wat mensen aangefietst die uiteindelijk bij hetzelfde huis naar binnen gaan. Ik zou eigenlijk geïrriteerd moeten zijn, maar ik kan ze nog begrijpen ook. Alles wordt gegooid op eigen verantwoordelijkheid en consequenties zijn er niet. Boetes worden niet uitgedeeld en mocht je écht goed ziek worden, waarvan de kans heel klein is voor de grootste groep Nederlanders, dan is er een plekje voor je in het ziekenhuis. Een plek die speciaal is vrij gemaakt voor Corona en waar iemand anders met ‘normale’ zorg al maanden op aan het wachten is.

De volgende dag loop ik richting mijn bedrijf en zie ik dat een groep gasten in hetzelfde huis een rolcontainer vol met kratten bier aan het afstapelen zijn en deze naar binnen aan het sjouwen zijn. Een stukje verder zie ik twee oudere stellen die elkaar tegen komen. Ze reageren enthousiast en roepen dat ze elkaar al zo lang niet gezien hebben. Tegelijkertijd vliegen ze elkaar in de armen en geven ze elkaar een stevige knuffel.

Ik loop door en vraag me af hoe groot het percentage is van de Nederlanders die wél zijn verantwoordelijkheid neemt en zich aan de regels houdt. Ik besef me dat we voor versoepeling van de maatregelen juist afhankelijk zijn van het gedrag van de mensen. Ik houd mijn hart vast en kan niks anders doen dan hopen.

Jon Cornelese, voorzitter KHN afdeling Delft. Ondernemer in Café de Oude Jan & Delfts Brouwhuis

Gastcolumns
Op deze plek treft u regelmatig een gastcolumn aan van een Delftenaar. Deze week is de beurt aan Jon Cornelese.

Meer berichten