Foto via Indebuurt/Delft
Foto via Indebuurt/Delft (Foto: )

Jenny Raphaëla kookt voor de hele buurt

  Nieuwsflits

Delftenaar van de Week

Door: Rosa Smit

Waar er ook maar een kans ligt om voor een ander te koken, pakt Jenny Raphaëla hem. Ze maakt eten voor buurtgenoten en minder bedeelden in de Jessehof, deelt haar recepten elke week op de radio en heeft drie maanden per jaar vrij van werk om het meest ingewikkelde recept ooit te maken voor honderden mensen uit heel Nederland. ”De afgelopen maanden waren vreselijk omdat ik mijn maaltijden niet kon delen.

Delft - In 2011 emigreerde Jenny vanuit Curaçao naar Delft, voor de liefde. Haar vriend kon zijn geluk niet op, maar voor andere Delftenaren is ze sinds die tijd zeker ook een aanwinst. Tijdens een zoektocht naar een baan, begon ze vast met vrijwilligerswerk op de redactie bij stadsradio Delft. Al snel ontstond haar kookrubriek waarbij ze elke week een bijzonder recept aan de Delftenaar vertelt. ”Ook meldde ik me aan bij de website van Thuisgekookt waarbij je een extra grote portie bereidt die mensen in de omgeving dan op mogen halen. Ik sta op die site aan kop met de meest geleverde maaltijden.” Daarnaast voegde ze zich bij kookgroepen, waardoor ze bijvoorbeeld vaak eten bereidde voor mensen in de Jessehof, een soort huiskamer voor bewoners van Delft.

Jenny werkt inmiddels ook al vijf jaar bij de Oude en Nieuwe kerk. Ze is baliemedewerkster en vertelt de bezoekers graag alles over de geschiedenis van Nederland en Delft. ”Ik vind het heel leuk om te doen, maar houd nog altijd graag de dinsdag vrij om recepten te laten horen op de radio.” Sinds kort is op hun Instagram ook de hashtag #kokenmetjenny in het leven geroepen.

'Ieder jaar neem ik 3 maanden vrij om te koken'

Tijdens de uitbraak van het coronavirus kon ze zich even voor niemand uitsloven. Ze zat thuis, de radio had tijdelijk geen ruimte voor recepten en ze kon maar even beter geen mensen eten laten afhalen. ”Ik vond het vreselijk, maar had ook snel door hoe ik de omstandigheden kon verzachten. Ik ben een freak met opzoeken van nieuwe recepten en dingen uitproberen, elke week maak ik wel iets nieuws. Ik deed nu weer extreem veel inspiratie op via sites en kookboeken. Nu we de laatste weken weer iets meer mogen, wil ik weer aan de slag gaan voor buurtgenoten via Thuisgekookt.nl. Het is soms veel extra werk, maar als mensen zeggen dat het lekker is, geeft mij dat zo’n voldoening. Voor mij is koken de ultieme ontspanning. Ik doe muziek aan en ben dan echt helemaal in mijn element.”

Dat ze ver gaat met haar vrijwilligerswerk in de keuken is bijvoorbeeld te merken aan het einde van het jaar. ”Ik heb een heel bijzondere specialiteit, genaamd Ayaka. Dit is een typisch Venezolaans gerecht, maar de Antilianen hebben het later eigen gemaakt. Het is gecompliceerd en extreem tijdrovend, je moet het onder andere in bananenbladeren wikkelen en invriezen. Toen ik in Delft kwam wonen, miste ik het. Het einde van het jaar is voor mij gelinkt aan Ayaka, maar de ingrediënten waren nergens te vinden. Ik ben in het hele land op zoek gegaan naar waar ik de bladeren kon krijgen en toen ik daarin slaagde, begon ik het gerecht te maken. Op smulweb maakte ik reclame, maar ook van mond op mond ging het snel. In een paar jaar tijd werd het heel erg populair. Ik maak er nu zo’n 400 in mijn eentje. De bestellingen komen inmiddels uit Arnhem.”

400 Ajaka’s is ontzettend veel werk. ”Het kost ongeveer vier dagen voorbereidend werk en daarna maak ik er zo’n tien per uur. In de wintermaanden ben ik niet werkzaam in de kerken en dan ben ik er vrijwel al die tijd mee bezig. Ik verbouw mijn hele keuken en woonkamer, want er moet veel ruimte vrijkomen om bananenbladeren te drogen en het deeg te maken. Vorig jaar had ik een verkeerde schatting gemaakt met het inkopen. De bestellingen bleven binnenkomen en dan vind ik het jammer om nee te zeggen, dus had ik er uiteindelijk maar een paar over voor mezelf. Maar het hoort bij mij, ik geniet er echt van.”

Over een paar maanden wordt het dus weer druk. Voor nu is ze blij dat ze weer in ieder geval weer in het klein verder kan. ”Je proeft altijd liefde in mijn maaltijden. Ik zorg ervoor dat ik nooit met tegenzin iets kook, ook al heb ik eigenlijk geen tijd. Ik hoop dat ik mensen inspireer om wat vaker de tijd te nemen, of iets nieuws uit te proberen. Ik ben ervan overtuigd dat het je gelukkiger zal maken als je meer aandacht hebt voor wat je elke dag in je lijft stopt. Ik ben in ieder geval elke dag weer een heel gelukkig mens als ik weer in de keuken sta. Voor mijn vriend of voor de rest van de wereld, het maakt me niet uit.”

Dit artikel komt van indebuurt.nl/delft. Meer inspirerende verhalen over Delft lezen? Ga dan naar de site.

Meer berichten